Een zweverige Zweed deel 1

DSC02234OK, OK, kijk, luister, ik weet naTUUUUURlijk ook best dat het klassieke, Griekse drama uitgaat van de eenheid van tijd, plaats en handeling. Maar op een paar onderdelen moet ik in dit verhaal echter hiervan afwijken. 

De eenheid van plaats kan gewoon niet want ik moet beginnen in Beijing en ik eindig aan de oostkust in een plaats die Dalian heet. 

Eenheid van tijd lukt ook niet want ik moet starten op mijn tweede avond in Beijing, juli 2010, en ik eindig meer dan een week later. Eenheid van handeling is uiteraard uitgesloten, want ik klets zomaar wat in het rond en weet van te voren ook niet precies waar het allemaal over moet gaan. Van een drama blijft  niet veel meer over en noem het dus maar een soap. 

Op mijn 2de avond in Beijing zat ik in de bar van youth hostel ‘365’ samen met een groepje Zweden. Een van hen, een jonge gast van een jaar of 25, had heel interessante bedoelingen met zijn verblijf in China. Hij wilde eerst 3 jaar Chinees studeren op de internationale universiteit van Dalian en daarna in de leer gaan bij een taoïstisch leraar in Shaolin, een heilige plaats van het taoisme. Da’s geen gemakkelijke opgave in ik had er best bewondering voor. 

Op mijn suggestie zijn we de volgende ochtend eerst een Chinees mobieltje gaan kopen. Da’s iets wat je echt nodig hebt als je langer in China verblijft. 

Later die dag kwam ik hem weer tegen en hij vertelde me dat hij behoorlijk was opgelicht. Je moet weten dat Markus, zo heettie, d’r uit ziet als een vroeg-middeleeuwse Viking maar dan in moderne kleren: groot, blond, behaard. Hij valt nogal op z’n eigen uiterlijk.  Markus was op het Tiananmen plein benaderd door 2 heel knappe, heel lieve Chinese meisjes. Markus voelde zich zeer gevleid en toen hij werd uitgenodigd om in een cafeetje mee een kop koffie te gaan drinken was hij daar op ingegaan op voorwaarde dat ze de rekening samen zouden delen. In het cafeetje hadden ze een kop koffie gedronken, een glaasje wijn genomen, hartstikke gezellig maar toen moesten de meisjes naar huis. De rekening kwam en die bedroeg omgerekend €270!!!!! De meisjes betaalden zonder blikken of blozen ieder €90 en Markus voelde zich toen ook verplicht. €90 te betalen voor een koffie en een glas wijn. 

Toen had ik al beter moeten weten ! Je wordt voor dit soort trucs in alle reisgidsen gewaarschuwd. Maar Markus leest geen reisgidsen, sterker nog: hij wantrouwt alle informatie.