Geloof, hoop en nog meer geloof. 

IMG_20130315_161252

De metro in Xi’an is altijd overbeladen, ook op een zondag.
Ik stootte met m’n rugzakje tegen een dame aan en bood natuurlijk meteen m’n verontschuldigingen aan.

Die werden weer beleefd afgewimpeld en we raakten, geklemd tussen de mensen, even in gesprek. De dame was vergezeld van een man waarvan ik eerst dacht dat het haar echtgenoot was, maar hoe mis kun je het hebben. Het bleken een non en een pastoor te zijn, op weg naar een misviering. Ik werd uitgenodigd om de viering mee bij te wonen en omdat het zondag was en omdat ik netjes katholiek ben opgevoed, kon ik dat natuurlijk niet weigeren.

Ik heb in China al meerdere kerken bezichtigd, maar nu kwam ik in iets geheel anders terecht.  Het was gewoon de huiskamer van een appartement ! De eettafel werd een altaar, er kwam een kruisbeeld op te staan, een Maria-met-kindje en een paar kaarsen. Er waren zo’n 15 mensen aanwezig. Van de viering kon ik geen woord verstaan, maar het ritueel was heel herkenbaar. Er ging een beker met wijn rond en een schaaltje met stukjes brood. Na de viering kregen we thee en was er een soort gezellig samenzijn.

De pastoor vertelde me dat ze deze vieringen konden houden omdat ze wat betalen aan de stadswachten, wat geld geven aan de politie en aan een functionaris op het stadskantoor. Afgezien van deze informatie was het eigenlijk ook een verzoek om een geldelijke bijdrage.

Ach ja, misschien wel terecht ook. Later begreep ik dat dit soort kerken onafhankelijk zijn van de officiële kerk in China. Ze hebben dan door Rome gewijde bisschoppen.