Het dak van de wereld

DSC03088Het hostel in Yading was behoorlijk primitief. Ik had graag ons Annie eerst eens aan de gang gezien met chloor en dettol ! 

In driedubbele porties !

 

Maar ik heb goed geslapen en dat bleek toch het belangrijkste. ’s Morgens om 8:00 waren we al op weg, een goed gevulde rugzak en een opgeladen camera bij ons. In het park zijn paden aangelegd die je zo hoog mogelijk bergop leiden zonder dat je echt hoeft te klimmen. Maar het is toch een stevige klauter- en ploeterpartij. Het was goed dat ik al ruim een week hoogte-medicijnen geslikt had want de lucht wordt hier ijler. De trektocht ging tot ongeveer 4500 meter! Ik merkte dat ik niet moest proberen met de jeugd mee te gaan, maar m’n eigen tempo moest volgen. 

DSC03137DSC03207 Het uitzicht is zo overweldigend dat je steeds wordt uitgelokt om nog een klein stukje verder te gaan om nog wat meer te kunnen zien. En uiteindelijk bereik je dan een bergmeer onder de top van de met sneeuw bedekte Heilige Berg. Daar een (lange) rustpauze, eten en drinken en daarna dezelfde weg weer omlaag. 

Om 21:00 weer terug in het hostel en daar was ik te moe om nog fatsoenlijk te eten, dus zo maar wat gesnackt. 

’s Avonds werden we door een Tibetaanse familie thuis uitgenodigd. Ik schrok van de armoedige en vervuilde woonomstandigheden. Een van de jongens was al poolshoogte gaan nemen en waarschuwde om niks aan te nemen omdat het er zo vuil was. We kochten daarom flessen bier in een winkeltje zodat we zelf iets konden aanbieden. 

De volgende ochtend vertrokken we voor de tweede tocht. Na twee uur lopen moest de Taiwanese jongen afhaken: hij kon niet meer en bleef achter op een pleisterplaats. Een paar uur later was ik blij dat we bij een plaats kwamen waar we een paardje met begeleider konden huren. Ik was ook doodop.

Het werd een gevaarlijke tocht waarbij het paardje gehoorzaam z’n begeleider volgde langs akelig diepe ravijnen. Een 300 meter moest ik zelf klimmen, bijna steil omhoog, ik heb daar geen seconde naar beneden gekeken!!

Maar het was allemaal weer de moeite waard. Weerom een prachtig gekleurd bergmeer. 

 

“Pain will lead to pleasure”, zong John Lennon al. Maar toen was ik veel jonger…

.DSC03257DSC03255